بستن
FA EN

تعریف انسان شناسی زیستی

انسان­شناسی زیستی چیست؟

انسان شناسی زیستی یا همان انسان شناسی جسمانی گرایشی میان­ رشته­ ای است که بر روی موارد زیستی و آناتومیک انسانها و موجودات مربوطه، مانند میمونها، بزرگ میمون ها و پروسومین ها که در چرخه تکاملی انسان قرار می گیرند، تمرکز دارد. این رشته در نوع خود به شش زیر گروه کلی شامل: انسان­شناسی ژنتیک، نخستی انسان­شناسی، دیرینه انسان­شناسی، انسان­شناسی جنایی، انسان­شناسی تفاوتهای  امروزی و انسان­شناسی زیست-فرهنگی  تقسیم می­شود. محققان این رشته از موارد عملی و علمی موجود در علوم مختلف چون ژنتیک، جانور شناسی، زمین شناسی و از همه مهمتر استخوان­شناسی و غیره برای جمع آوری اطلاعات و مشاهدات علمی معتبر و همچنین آزمایش فرضیه های علمی، در خصوص روشن سازی موارد تکاملی انسان بهره می برند. از جمله علاقمندی­های موجود در این رشته، مطالعه بر روی آثار فرهنگی و زیستی بجا مانده از نیاکان انسانی و غیر انسانی است. از این رو آثار کشف شده توسط باستان­شناسان در جای جای جهان، منبع بسیار مناسبی برای مطالعات میان­رشته­ای مربوط به انسان­شناسی زیستی به حساب می­آیند.  

انسان‌شناسان زیستی  برای طبقه بندی و تاریخ نگاری موارد انسانی، در دو مقوله کلی فعالیت می­ کنند:

  1. مطالعه بقایای بجا مانده از انسان (چه فرهنگی و چه بیولوژیکی)
  2. مطالعه جمعیت­های حاضر؛ که این خود، به دو قسمت کلی تقسیم می شود.

الف) اول جمعیت نانوشته یا اصطلاحا دورافتاده (Isolated populations)

ب)جمعیت باز (Open Populations)، که انواع مختلف جمعیت انسانی و جمعیت­های اصلاح نژاد شده را نیز در خود جای می­دهد.

اهداف تاسیس آزمایشگاه انسان­شناسی زیستی

ایران، یکی از مهمترین و برجسته ترین کشورهایی است که به واسطه دارا بودن تفاوتهای زیست محیطی، بیولوژیک، فرهنگی، سیاسی و … امکان تجسس در تاریخ طبیعی و مطالعات انسان شناسانه را مهیا می‏کند.

آزمایشگاه انسان­شناسی زیستی دانشگاه گیلان در شهریور ۱۳۹۵ در مرکز پژوهشکده گیلان­شناسی دانشگاه گیلان  و با حمایت  معاونت پژوهشی و پشتیبانی مالی سازمان مدیریت و برنامه ریزی استان، برای اولین بار به صورت رسمی و تخصصی در ایران راه اندازی و افتتاح شد. یکی از اساسی­ترین محورهای آزمایشگاه انسان­شناسی،  تحقیق و تربیت نیروهای متخصصِ  ملی و بومی بحساب می­آید.

تیم تخصصی و تحقیقاتی آزمایشگاه بر آنند تا خدمات زیر  را ارائه دهند:

  • آموزش چگونگی رویارویی با منابع انسانی مختلف – در هنگام کشف یک جمعیت باستانی و جدید- از طریق روش­های صحیح و با استفاده از ابزارها و آزمایشات میان­رشته­ای.
  • ارائه خدمات آموزشی به منظور ارتقا و آموزش متخصص و نیز تجزیه و تحلیل داده­ها و منابع زیستی و فرهنگی جمع­آوری شده، به صورت قراردادهای بین دانشگاهی یا سازمانی.
  • مطالعه کیفی و کمی عوامل فرهنگی جدید و باستانی.
  • مطالعات سنجشی(Metric)، یا قابلیت اندازه گیری سوماتیک و همچنین تحقیقاتی ریز سطح سنجی (Nonmetric) یا امکانات سلولی-مولکولی برای بازسازی نمونه­های مورد نظر.